அமெரிக்கா சந்தித்துக் கொண்டிருக்கும் மிகப்பெரிய பொருளாதாரப் பிரச்னையை எப்படி எதிர்கொள்வது என்று அந்த நாட்டின் பொருளாதார நிபுணர்கள் மூளையைக் கசக்கிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அமெரிக்கா மட்டுமல்ல, உலக சரித்திரத்திலேயே இதுவரை இல்லாத அளவுக்கு, சுமார் 700 பில்யன் டாலர்களை (அடேயப்பா, 70,000 கோடி டாலர்கள்) திவாலாக இருக்கும் நிறுவனங்களுக்கு அமெரிக்க அரசு வாரி வழங்கி, தனது ஒட்டுமொத்தப் பொருளாதாரமே தகர்ந்து விடாமல் காப்பாற்றும் முயற்சியில் இறங்கியிருக்கிறது.
அமெரிக்காவின் நிதிநிலைமை ஆட்டம் காணும் அளவுக்கு அப்படி என்ன பொருளாதார நிலநடுக்கம் ஏற்பட்டுவிட்டது? எந்தவிதக் கட்டுப்பாடும் இல்லாத சந்தைப் பொருளாதாரம் சந்திக்க நேரும் விபத்தைத்தான் இப்போது அமெரிக்காவும் சந்தித்துள்ளது. உலகிற்கெல்லாம் பொருளாதார நடவடிக்கையில் அரசின் தலையீடு கிஞ்சித்தும் கூடாது என்று உபதேசம் செய்தவர்கள் இப்போது அரசின் தலையீடு இல்லாமல் இந்தப் பிரச்னையைச் சமாளிக்க முடியாது என்கிற முடிவுக்கு வந்திருக்கிறார்கள்.
1990-ன் பிற்பகுதியில், அமெரிக்காவில் அனைவருக்கும் குடியிருக்க வீடு வேண்டும் என்கிற முனைப்புடன் அமெரிக்க வங்கிகளும், நிதி நிறுவனங்களும் பெருமளவில் குறைந்த வட்டிக்கு வீட்டுக்கடனை வாரி வழங்கத் தொடங்கின. அடுக்குமாடிக் குடியிருப்புகளைக் கட்டும் நிறுவனங்களின் வளர்ச்சிதான் இப்படியொரு திட்டத்தின் பின்னணியாக இருந்தது என்பதைச் சொல்த் தெரிய வேண்டியதில்லை.
இப்போது, இந்தியாவில் யார், இன்னர் என்று கேள்வி இல்லாமல் வங்கிகள் கடன் அட்டைகளையும், வாகனக் கடன்களையும் கொடுப்பதுபோல, அமெரிக்காவிலும் தராதரம் பார்க்காமல் எல்லோருக்கும் வீட்டுக்கடன் வழங்கும் திட்டத்தில் வங்கிகள் இறங்கின. என்ன வேலை, என்ன சம்பளம், என்ன பின்னணி என்பதைக் கருத்தில்கொள்ளாமல் வாங்க இருக்கும் வீடுகளையே அடமானமாக ஏற்றுக்கொண்டு அதிகரித்த வட்டிக்குக் கடன்கள் தரப்பட்டன.
கேட்டதும் கடன் கிடைக்கிறது எனும்போது வீடு வாங்கும் ஆசை அனைவருக்கும் ஏற்பட்டதில் ஆச்சரியம் எதுவுமில்லை. ரியல் எஸ்டேட் தொழில் அபரிமிதமான வளர்ச்சியும், வீடுகளின் விலைகளில் எண்ணிப் பார்க்க முடியாத உயர்வும் ஏற்பட்டன. இந்தச் செயற்கையான வளர்ச்சியை எத்தனை காலம் தக்க வைக்க முடியும்? ஒரு கட்டத்தில் தேவையும் குறைந்து விலையும் சரியத் தொடங்கியது. வேறு காரணங்களால் அமெரிக்கப் பொருளாதாரத்தில் ஏற்பட்ட சிறு பின்னடைவு, அதிகரித்த வேலைஇழப்புக்கு வழிகோயது. பலருடைய வீட்டுக்கடன்களின் தவணைகள் அடைக்கப்படாத நிலைமை ஏற்பட்டது. அந்தக் குடியிருப்புகளை கடன் கொடுத்த வங்கிகள் கையகப்படுத்தினவே தவிர, அவைகளை விற்றுப் பணமாக்க முடியவில்லை. அவற்றை வாங்க ஆள் இல்லை.
வங்கிகள் தாங்கள் விநியோகம் செய்திருந்த கடன்களையும், அதற்காக அடமானமாகப் பெற்றிருந்த வீடுகளின் பத்திரங்களையும் காட்டி பெரிய நிதிநிறுவனங்களிடமிருந்து நிதி உதவி பெற்றிருந்தன. தவணைப் பணம் தடைப்பட்டு, அடமானமாகப் பெற்ற வீடுகளையும் விற்க முடியாத நிலையில் வங்கிகள் ஒன்றன்பின் ஒன்றாக ஆட்டம் காணத் தொடங்கின. விளைவு? இந்த வங்கிகளில் வீட்டுக் கடனுக்காக முதலீடு செய்திருந்த நிதி நிறுவனங்கள் திவாலாகத் தொடங்கின.
இதன் தொடர்விளைவாக இந்த நிதி நிறுவனங்களின் பங்குகளில் முதலீடு செய்திருந்த பொதுமக்கள், தங்களது முதலீடு மதிப்பிழந்ததால் நஷ்டமடைந்தனர். இது அமெரிக்கா முழுவதும் பொதுமக்கள் மத்தியில் பீதியைக் கிளப்பியது. பங்குச்சந்தை சார்ந்த பொருளாதாரத்தின் மிகப்பெரிய சாபக்கேடு இது என்பதற்கு அமெரிக்கா இப்போது சந்திக்கும் பொருளாதார நெருக்கடி ஓர் எடுத்துக்காட்டு.
உலகமெல்லாம் பெயரும் பெருமையும் பேசிய பியர் ஸ்டேர்ன்ஸ், லெஹ்மான் பிரதர்ஸ், ஏ.ஐ.ஜி. நிறுவனங்களில் தொடங்கி சிறிய மற்றும் அமெரிக்காவில் மட்டுமே செயல்படும் பல நிதி நிறுவனங்களும் வாராக்கடனக மாறிய வீட்டுக் கடன்களால் பாதிக்கப்பட்டு திவாலாகும் நிலைமை. அமெரிக்கப் பொருளாதாரத்தில் தேக்கம் ஏற்பட்டு விடாமல் தடுக்க, அமெரிக்க மத்திய வங்கி முதல் வட்டிவிகிதத்தைக் குறைத்தது.
பிரச்னை தீர்ந்தது என்று கருதும் வேளையில் ஒன்றன்பின் ஒன்றாக நிதி நிறுவனங்கள் திவாலாகத் தொடங்கியதும், அரசு அந்த நிறுவனங்களின் உதவிக்கு ஓட வேண்டிய நிர்பந்தம் ஏற்பட்டிருக்கிறது. இந்த நிதி நிறுவனங்களில் கண்ணை மூடிக்கொண்டு கடன் வழங்கும் நமது ஐசிஐசிஐ போன்ற வங்கிகள், தாங்கள் உலகப் பொருளாதாரத்தில் ஒன்றியவர்கள் என்று காட்டிக்கொள்ள முதலீடு செய்துவிட்டு இப்போது முழிக்கின்றன. உலகமயமாக்கலும், தாராளமயமாக்கலும் எப்படியெல்லாம் பாதிப்பை ஏற்படுத்தும் என்பதற்கு இப்போது அமெரிக்கா சந்தித்து வரும் பொருளாதார நெருக்கடியும், அதனல் உலகின் பல நாடுகளில் ஏற்பட்டிருக்கும் தொடர் விளைவுகளும் உதாரணங்கள்.
இந்தியாவிலும் கடன்களை வாரி வழங்கி பொருளாதார வளர்ச்சியை மிகைப்படுத்திக் காட்டும் முயற்சி நடக்கிறது என்பதை யாரும் மறுக்க முடியாது. அமெரிக்காவின் அவலத்திருந்து நம்மவர்கள் பாடம் படித்தால் நல்லது!
Showing posts with label வீடு. Show all posts
Showing posts with label வீடு. Show all posts
Tuesday, September 23, 2008
Monday, September 8, 2008
யாருக்கு லாபம்?
சென்னை பெருநகர் வளர்ச்சிக் குழுமம் (சி.எம்.டி.ஏ.) வெளியிட்டிருக்கும் இரண்டாவது மாஸ்டர் பிளானைப் படிக்கும்போது ஒரு விஷயம் நன்றாகத் தெரிகிறது. தனியார் அடுக்குமாடிக் கட்டட நிறுவனங்களுக்கு எப்படியெல்லாம், என்னவெல்லாம் சலுகைகளைச் செய்துதர முடியும் என்று ஆழ்ந்து சிந்தித்து, அதற்கு சட்ட வடிவமும் அமைத்துத் தந்திருக்கிறது இந்த மாஸ்டர் பிளான் என்பதுதான் அது!
அடுத்த 18 ஆண்டுகளில் சென்னை பெருநகரப் பரப்பு அதிகரிக்கும் என்பது மட்டுமல்ல, தற்போதைய 73 லட்சத்திலிருந்து அதன் மக்கள்தொகை 1.26 கோடியாக அதிகரிக்கும் என்பதும் உண்மை. இந்த வளர்ச்சிக்கு ஏற்ற விதத்தில், குடியிருப்புகளும், வணிக வளாகங்களும், அலுவலகங்களும் அதிகரிப்பதுடன், சாலையை விரிவுபடுத்துதல், போக்குவரத்து வசதிகளை அதிகரித்தல், குடிநீர் வடிகால் வசதிகளை அதிகரித்தல் போன்ற வளர்ச்சிப் பணிகளையும் மேற்கொண்டாக வேண்டும் என்பதிலும் எந்தவித மாற்றுக் கருத்தும் இருக்க முடியாது.
இதற்காக சென்னை பெருநகர் வளர்ச்சிக் குழுமம் அறிவித்திருக்கும் 32,700 கோடி ரூபாய் திட்டத்தில் சில நல்ல அம்சங்கள் இல்லாமல் இல்லை. போக்குவரத்துக்கும், சாலை மேம்பாட்டிற்கும் இந்த மாஸ்டர் பிளானில் அளிக்கப்பட்டிருக்கும் முக்கியத்துவத்தை வரவேற்காமல் இருக்க முடியாது. சென்னை நகரைச் சுற்றி அனைத்துப் புறநகர் பகுதிகளையும், தொழில் பகுதிகளையும் இணைக்கும் வட்டப்பாதை; ராட்சதத் தூண்களை அமைத்து அதன்மேல் அமையும் உயரப் பாதைகள்; சென்னையில் எல்லாப் பகுதிகளையும் இணைக்கும் "மெட்ரோ' ரயில் திட்டம்; சுமார் 300 கி.மீ. சாலைகளை விரிவுபடுத்தும் பணி; அதிகரித்த மாநகரப் பேருந்து வசதி மற்றும் பேருந்துகள் விரைவாகச் செல்ல உயரப்பாதைகள்; ஆங்காங்கே சாலையைக் கடக்க "சப் வே'க்கள்; ஏழு இடங்களில் அடுக்குமாடி வாகன நிறுத்தங்கள் என்று பல வளர்ச்சிக் கண்ணோட்டங்களும், அத்தியாவசியத் தேவைகளும் இந்த மாஸ்டர் பிளானில் இருப்பது உண்மை.
இப்படியெல்லாம் செய்துவிட்டு, ஒரு மிகப்பெரிய குண்டையும், தூக்கிப் போட்டிருக்கிறது சென்னை பெருநகர வளர்ச்சிக் குழுமத்தின் மாஸ்டர் பிளான். இனிமேல் 100 அடி அகலச் சாலைகளில் கட்டப்படும் அடுக்குமாடிக் குடியிருப்புகளுக்கும், வணிக வளாகங்களுக்கும் உயரக் கட்டுப்பாடு முற்றிலுமாகத் தளர்த்தப்பட்டிருக்கிறது. இனிமேல் அடுக்குமாடிக் குடியிருப்புகள் கார் நிறுத்துவதற்காக மண்ணுக்குக் கீழே தளம் அமைத்துக் கொள்வதற்கான விதிகள் தளர்த்தப்படுகின்றன. குறைந்த பரப்பளவு நிலத்திலும் வீடு கட்ட அனுமதி அளிக்கும் வகையில் விதிகளில் திருத்தங்கள் செய்யப்பட்டுள்ளன என்பது மட்டுமல்ல, 30 அடி அகலம் உள்ள சாலைகளிலும் இனி அடுக்குமாடிக் குடியிருப்புகள் கட்ட அனுமதிப்பது என்கிற பெருநகர வளர்ச்சிக் குழுமத்தின் முடிவு அதிர்ச்சி அளிக்கிறது.
ஒரு மழை பெய்தால் அடுத்த ஒரு வாரத்திற்கு சென்னையின் சாக்கடைகள் அடைத்து ஆங்காங்கே தெருவெல்லாம் துர்நாற்றம் வீசும் அவலநிலை நீடிக்கிறது. சாக்கடைக் குழாய்களின் அளவு அதிகரிக்கப்பட்டு, மக்கள்தொகையின் தேவைக்கு ஏற்ப தனது கட்டுமான வசதிகளை வடிகால் வாரியம் அதிகரிக்காத வரையில், வரைமுறையற்ற அடுக்குமாடிக் கட்டடங்களை அனுமதிப்பது எந்தவகையில் சரி?
உயரம் அவரவர் இஷ்டத்துக்கு அதிகரித்து, சுற்றிலும் போதுமான இடம் விடாமல் கட்டுவது எந்தவிதத்தில் பாதுகாப்பு என்பதுதான் கேள்வி. தீயணைப்பு வாகனம்கூடப் புக முடியாத நிலையில் குறுகிய சாலையில் அமைந்த சரவணா ஸ்டோர்ஸ் தீ விபத்து ஒரு சமீபத்திய உதாரணம். சமீபகாலமாக அந்தமான் போன்ற இடங்களில் ஏற்படும் நில அதிர்வுகளின் தாக்கம் சென்னையில் காணப்படுகிறது. கட்டுப்பாடில்லாத அடுக்குமாடிக் குடியிருப்புகள் நில அதிர்வு தாக்கும் இடங்களில் ஆபத்தை ஏற்படுத்தும் என்பதை ஏன் நமது அரசு உணரவில்லை?
லாபத்தை மட்டுமே குறிக்கோளாகக் கொண்டு செயல்படும் தனியார் நிறுவனங்கள், கட்டடங்களின் வெளித்தோற்றத்திற்கும், உட்புற வசதிகளுக்கும் கொடுக்கும் முக்கியத்துவத்தை பலமான அஸ்திவாரத்தில் முதலீடு செய்வதில்லை என்கிற உண்மையை புஜ் மற்றும் ஆமதாபாத் பூகம்பம் உறுதிப்படுத்திய பிறகும் நம்மவர்களுக்கு ஏன் தெளிவு பிறக்கவில்லை?
அரசும் தனியார் அடுக்குமாடிக் கட்டட நிறுவனங்களும் கைகோர்த்துச் செயல்பட்டு "லாப'நோக்கில் தயாரிக்கப்பட்டிருக்கும் "மாஸ்டர் பிளான்' இது. என்ன செய்வது, ஆபத்துக்கு அரசே அச்சாரம் போடும் அதிசயத்தை அதிர்ச்சியுடன் எதிர்கொள்ள வேண்டிய நிலைமையில் மக்கள்!
நன்றி : தினமணி
அடுத்த 18 ஆண்டுகளில் சென்னை பெருநகரப் பரப்பு அதிகரிக்கும் என்பது மட்டுமல்ல, தற்போதைய 73 லட்சத்திலிருந்து அதன் மக்கள்தொகை 1.26 கோடியாக அதிகரிக்கும் என்பதும் உண்மை. இந்த வளர்ச்சிக்கு ஏற்ற விதத்தில், குடியிருப்புகளும், வணிக வளாகங்களும், அலுவலகங்களும் அதிகரிப்பதுடன், சாலையை விரிவுபடுத்துதல், போக்குவரத்து வசதிகளை அதிகரித்தல், குடிநீர் வடிகால் வசதிகளை அதிகரித்தல் போன்ற வளர்ச்சிப் பணிகளையும் மேற்கொண்டாக வேண்டும் என்பதிலும் எந்தவித மாற்றுக் கருத்தும் இருக்க முடியாது.
இதற்காக சென்னை பெருநகர் வளர்ச்சிக் குழுமம் அறிவித்திருக்கும் 32,700 கோடி ரூபாய் திட்டத்தில் சில நல்ல அம்சங்கள் இல்லாமல் இல்லை. போக்குவரத்துக்கும், சாலை மேம்பாட்டிற்கும் இந்த மாஸ்டர் பிளானில் அளிக்கப்பட்டிருக்கும் முக்கியத்துவத்தை வரவேற்காமல் இருக்க முடியாது. சென்னை நகரைச் சுற்றி அனைத்துப் புறநகர் பகுதிகளையும், தொழில் பகுதிகளையும் இணைக்கும் வட்டப்பாதை; ராட்சதத் தூண்களை அமைத்து அதன்மேல் அமையும் உயரப் பாதைகள்; சென்னையில் எல்லாப் பகுதிகளையும் இணைக்கும் "மெட்ரோ' ரயில் திட்டம்; சுமார் 300 கி.மீ. சாலைகளை விரிவுபடுத்தும் பணி; அதிகரித்த மாநகரப் பேருந்து வசதி மற்றும் பேருந்துகள் விரைவாகச் செல்ல உயரப்பாதைகள்; ஆங்காங்கே சாலையைக் கடக்க "சப் வே'க்கள்; ஏழு இடங்களில் அடுக்குமாடி வாகன நிறுத்தங்கள் என்று பல வளர்ச்சிக் கண்ணோட்டங்களும், அத்தியாவசியத் தேவைகளும் இந்த மாஸ்டர் பிளானில் இருப்பது உண்மை.
இப்படியெல்லாம் செய்துவிட்டு, ஒரு மிகப்பெரிய குண்டையும், தூக்கிப் போட்டிருக்கிறது சென்னை பெருநகர வளர்ச்சிக் குழுமத்தின் மாஸ்டர் பிளான். இனிமேல் 100 அடி அகலச் சாலைகளில் கட்டப்படும் அடுக்குமாடிக் குடியிருப்புகளுக்கும், வணிக வளாகங்களுக்கும் உயரக் கட்டுப்பாடு முற்றிலுமாகத் தளர்த்தப்பட்டிருக்கிறது. இனிமேல் அடுக்குமாடிக் குடியிருப்புகள் கார் நிறுத்துவதற்காக மண்ணுக்குக் கீழே தளம் அமைத்துக் கொள்வதற்கான விதிகள் தளர்த்தப்படுகின்றன. குறைந்த பரப்பளவு நிலத்திலும் வீடு கட்ட அனுமதி அளிக்கும் வகையில் விதிகளில் திருத்தங்கள் செய்யப்பட்டுள்ளன என்பது மட்டுமல்ல, 30 அடி அகலம் உள்ள சாலைகளிலும் இனி அடுக்குமாடிக் குடியிருப்புகள் கட்ட அனுமதிப்பது என்கிற பெருநகர வளர்ச்சிக் குழுமத்தின் முடிவு அதிர்ச்சி அளிக்கிறது.
ஒரு மழை பெய்தால் அடுத்த ஒரு வாரத்திற்கு சென்னையின் சாக்கடைகள் அடைத்து ஆங்காங்கே தெருவெல்லாம் துர்நாற்றம் வீசும் அவலநிலை நீடிக்கிறது. சாக்கடைக் குழாய்களின் அளவு அதிகரிக்கப்பட்டு, மக்கள்தொகையின் தேவைக்கு ஏற்ப தனது கட்டுமான வசதிகளை வடிகால் வாரியம் அதிகரிக்காத வரையில், வரைமுறையற்ற அடுக்குமாடிக் கட்டடங்களை அனுமதிப்பது எந்தவகையில் சரி?
உயரம் அவரவர் இஷ்டத்துக்கு அதிகரித்து, சுற்றிலும் போதுமான இடம் விடாமல் கட்டுவது எந்தவிதத்தில் பாதுகாப்பு என்பதுதான் கேள்வி. தீயணைப்பு வாகனம்கூடப் புக முடியாத நிலையில் குறுகிய சாலையில் அமைந்த சரவணா ஸ்டோர்ஸ் தீ விபத்து ஒரு சமீபத்திய உதாரணம். சமீபகாலமாக அந்தமான் போன்ற இடங்களில் ஏற்படும் நில அதிர்வுகளின் தாக்கம் சென்னையில் காணப்படுகிறது. கட்டுப்பாடில்லாத அடுக்குமாடிக் குடியிருப்புகள் நில அதிர்வு தாக்கும் இடங்களில் ஆபத்தை ஏற்படுத்தும் என்பதை ஏன் நமது அரசு உணரவில்லை?
லாபத்தை மட்டுமே குறிக்கோளாகக் கொண்டு செயல்படும் தனியார் நிறுவனங்கள், கட்டடங்களின் வெளித்தோற்றத்திற்கும், உட்புற வசதிகளுக்கும் கொடுக்கும் முக்கியத்துவத்தை பலமான அஸ்திவாரத்தில் முதலீடு செய்வதில்லை என்கிற உண்மையை புஜ் மற்றும் ஆமதாபாத் பூகம்பம் உறுதிப்படுத்திய பிறகும் நம்மவர்களுக்கு ஏன் தெளிவு பிறக்கவில்லை?
அரசும் தனியார் அடுக்குமாடிக் கட்டட நிறுவனங்களும் கைகோர்த்துச் செயல்பட்டு "லாப'நோக்கில் தயாரிக்கப்பட்டிருக்கும் "மாஸ்டர் பிளான்' இது. என்ன செய்வது, ஆபத்துக்கு அரசே அச்சாரம் போடும் அதிசயத்தை அதிர்ச்சியுடன் எதிர்கொள்ள வேண்டிய நிலைமையில் மக்கள்!
நன்றி : தினமணி
Saturday, August 9, 2008
விஷத்தை இறக்க வேண்டும் அரசு!
சென்னை உள்ளிட்ட தமிழக நகரங்களில் வசிப்பவர்கள் இப்போதெல்லாம் கவலையுடன் பேசுவது வீட்டுக் கடன் வட்டி வீதம் பற்றியும் வீட்டு வாடகையைப் பற்றியும்தான் என்றால் மிகையில்லை.
"எலி வளையானாலும் தனி வளை' வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் சொந்தமாக வீடு அல்லது அடுக்குமனை வாங்க வேண்டும் என்ற ஆசையில், கடன் வாங்கி வீடு கட்டியவர்கள் அனைவரும் இப்போது வலையில் சிக்கிய மான் போலத் துடித்துக்கொண்டிருக்கின்றனர்.
அனைவருக்கும் பாதுகாப்பான, சுகாதாரமான குடியிருப்பு வசதிகளைச் செய்துதர வேண்டிய கட்டாயக் கடமை மத்திய, மாநில அரசுகளுக்கு இருக்கிறது. ஆனால் வசதி படைத்தவர்களுக்குத்தான் இந்த வாழ்வுரிமை என்ற பாணியிலேயே இந்த அரசுகள் நடந்துகொள்கின்றன.
ஒரு புறம் ரூபாயின் மதிப்பு குறைந்துகொண்டே போய், வாங்கும் சக்தியை இழந்துகொண்டிருக்கிறது. மறுபுறம் மாதச் சம்பளக்காரர்கள் வாங்கிய வீட்டுக் கடன்களுக்கான வட்டி வீதம் விஷம்போல ஏறிக்கொண்டிருக்கிறது. இந்த இருமுனைத் தாக்குதல்களால் மன அமைதி இழந்து, இரவுகளில் தூக்கம் கெட்டு, உடல் நலனையும் கெடுத்துக் கொண்டிருப்பவர் எண்ணிக்கை பல லட்சம். "கடன்பட்டார் நெஞ்சம் போல' என்ற வாசகத்தில் "வீட்டுக்கடன்பட்டார் நெஞ்சம் போல' என்று இனி சேர்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.
5 ஆண்டுகளுக்கு முன் வீடு கட்டத் தரும் கடன்கள் மீது 7.5% வட்டிதான் வசூலித்தார்கள். இப்போது 11.5% ஆகிவிட்டது. சில அமைப்புகள் 12.25% கூட வசூலிக்க ஆரம்பித்துவிட்டன. இதனால் வீட்டுக்கடன் வாங்கியவர்கள் கடனையும் அடைக்க முடியாமல், அந்த வீடுகளையும் விற்க முடியாமல் திண்டாடுகின்றனர்.
இந்த நிலை நீடித்தால் நடப்பு நிதியாண்டின் இறுதியில் வீட்டுக்கடன் இனத்தில் மட்டும் வாராக்கடனின் அளவு 25 ஆயிரம் கோடி ரூபாயாக இருக்கும் என்று "கிரிசில்' என்ற மதிப்பீட்டு அமைப்பு எச்சரிக்கிறது.
பாரதிய ஜனதா தலைமையிலான தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணி அரசின் ஆட்சிக்காலத்தில் வீட்டுக்கடன்கள் மீதான வட்டி குறைக்கப்பட்டதால், ஏராளமான பேர் சொந்த வீடு வாங்கும் கனவை நனவாக்கிக்கொள்ள கடன் வாங்கத் தொடங்கினர். அப்போது வட்டி வீதமும் அவ்வப்போது குறைந்துகொண்டே வந்ததால், மாறுபடும் வட்டி வீதத்தையே 98% மனுதாரர்கள் தேர்வு செய்தனர்.
வீட்டுக் கடன் வாங்குவது என்று எடுத்த முடிவுக்காகவும், அதிலும் மாறுபடும் வட்டியைத் தேர்வு செய்ததற்காகவும் இப்போது அவர்கள் அனைவரும் தங்களுடைய விதியை நொந்துகொள்கின்றனர்.
நகர்ப்புற ஏழைகளுக்கு வீடு கட்டித்தர குடிசை மாற்று வாரியம் என்ற முன்னோடித் திட்டத்தை இந்தியாவுக்கே தந்தது தமிழகம். இப்போது தமிழக முதல்வர் என்ன காரணத்தாலோ நடுத்தர மக்களின் வேதனையை அறியாதவர் போல ஒதுங்கியிருக்கிறார்.
சென்னை உள்ளிட்ட தமிழகத்தின் முக்கிய நகரங்களில், இன்னும் குறிப்பாக ஒரு லட்சத்துக்கும் மேற்பட்ட மக்கள் தொகையுள்ள ஊர்களில் ஏழை, நடுத்தர மக்களுக்கு அடுக்குமனை வீடுகளை கட்டித்தர புதிய அமைப்பை தமிழக அரசு ஏற்படுத்த வேண்டும். அந்த வீடுகளில் வாடகை அடிப்படையில் மட்டும் மக்கள் குடியமர்த்தப்பட வேண்டும்.
அடி மனையும் வீடும் அரசுக்கே சொந்தமாக இருக்க வேண்டும். வாடகைக் கட்டுப்பாட்டுச் சட்டப்படி நிர்ணயிக்கும் அடிப்படையிலேயே, சதுர அடிக்கு இத்தனை ரூபாய் என்று மிகக்குறைந்த வாடகை நிர்ணயிக்கப்பட வேண்டும்.
விலைவாசி உயர்வு, வேலையில்லாத் திண்டாட்டம், குறைந்த செலவில் தரமான பள்ளிக்கூடங்களில் மாணவர்களைச் சேர்க்க முடியாத நிலைமை, கட்டுபடியாகும் வாடகைக்குக்கூட வீடு கிடைக்காத அவலம் எல்லாம் மக்களை நரகத்தில் தள்ளி வருகின்றன. அடிப்படையான இந்தப் பிரச்னைகளுக்குத் தீர்வு காணாமல் இலவச கலர் டி.வி., சமையல் எரிவாயு, பிரஷர் குக்கர் என்ற இலவசங்களைத் தருவது நல்ல நிர்வாகத்துக்கு அழகல்ல.
நன்றி :தினமணி
"எலி வளையானாலும் தனி வளை' வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் சொந்தமாக வீடு அல்லது அடுக்குமனை வாங்க வேண்டும் என்ற ஆசையில், கடன் வாங்கி வீடு கட்டியவர்கள் அனைவரும் இப்போது வலையில் சிக்கிய மான் போலத் துடித்துக்கொண்டிருக்கின்றனர்.
அனைவருக்கும் பாதுகாப்பான, சுகாதாரமான குடியிருப்பு வசதிகளைச் செய்துதர வேண்டிய கட்டாயக் கடமை மத்திய, மாநில அரசுகளுக்கு இருக்கிறது. ஆனால் வசதி படைத்தவர்களுக்குத்தான் இந்த வாழ்வுரிமை என்ற பாணியிலேயே இந்த அரசுகள் நடந்துகொள்கின்றன.
ஒரு புறம் ரூபாயின் மதிப்பு குறைந்துகொண்டே போய், வாங்கும் சக்தியை இழந்துகொண்டிருக்கிறது. மறுபுறம் மாதச் சம்பளக்காரர்கள் வாங்கிய வீட்டுக் கடன்களுக்கான வட்டி வீதம் விஷம்போல ஏறிக்கொண்டிருக்கிறது. இந்த இருமுனைத் தாக்குதல்களால் மன அமைதி இழந்து, இரவுகளில் தூக்கம் கெட்டு, உடல் நலனையும் கெடுத்துக் கொண்டிருப்பவர் எண்ணிக்கை பல லட்சம். "கடன்பட்டார் நெஞ்சம் போல' என்ற வாசகத்தில் "வீட்டுக்கடன்பட்டார் நெஞ்சம் போல' என்று இனி சேர்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.
5 ஆண்டுகளுக்கு முன் வீடு கட்டத் தரும் கடன்கள் மீது 7.5% வட்டிதான் வசூலித்தார்கள். இப்போது 11.5% ஆகிவிட்டது. சில அமைப்புகள் 12.25% கூட வசூலிக்க ஆரம்பித்துவிட்டன. இதனால் வீட்டுக்கடன் வாங்கியவர்கள் கடனையும் அடைக்க முடியாமல், அந்த வீடுகளையும் விற்க முடியாமல் திண்டாடுகின்றனர்.
இந்த நிலை நீடித்தால் நடப்பு நிதியாண்டின் இறுதியில் வீட்டுக்கடன் இனத்தில் மட்டும் வாராக்கடனின் அளவு 25 ஆயிரம் கோடி ரூபாயாக இருக்கும் என்று "கிரிசில்' என்ற மதிப்பீட்டு அமைப்பு எச்சரிக்கிறது.
பாரதிய ஜனதா தலைமையிலான தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணி அரசின் ஆட்சிக்காலத்தில் வீட்டுக்கடன்கள் மீதான வட்டி குறைக்கப்பட்டதால், ஏராளமான பேர் சொந்த வீடு வாங்கும் கனவை நனவாக்கிக்கொள்ள கடன் வாங்கத் தொடங்கினர். அப்போது வட்டி வீதமும் அவ்வப்போது குறைந்துகொண்டே வந்ததால், மாறுபடும் வட்டி வீதத்தையே 98% மனுதாரர்கள் தேர்வு செய்தனர்.
வீட்டுக் கடன் வாங்குவது என்று எடுத்த முடிவுக்காகவும், அதிலும் மாறுபடும் வட்டியைத் தேர்வு செய்ததற்காகவும் இப்போது அவர்கள் அனைவரும் தங்களுடைய விதியை நொந்துகொள்கின்றனர்.
நகர்ப்புற ஏழைகளுக்கு வீடு கட்டித்தர குடிசை மாற்று வாரியம் என்ற முன்னோடித் திட்டத்தை இந்தியாவுக்கே தந்தது தமிழகம். இப்போது தமிழக முதல்வர் என்ன காரணத்தாலோ நடுத்தர மக்களின் வேதனையை அறியாதவர் போல ஒதுங்கியிருக்கிறார்.
சென்னை உள்ளிட்ட தமிழகத்தின் முக்கிய நகரங்களில், இன்னும் குறிப்பாக ஒரு லட்சத்துக்கும் மேற்பட்ட மக்கள் தொகையுள்ள ஊர்களில் ஏழை, நடுத்தர மக்களுக்கு அடுக்குமனை வீடுகளை கட்டித்தர புதிய அமைப்பை தமிழக அரசு ஏற்படுத்த வேண்டும். அந்த வீடுகளில் வாடகை அடிப்படையில் மட்டும் மக்கள் குடியமர்த்தப்பட வேண்டும்.
அடி மனையும் வீடும் அரசுக்கே சொந்தமாக இருக்க வேண்டும். வாடகைக் கட்டுப்பாட்டுச் சட்டப்படி நிர்ணயிக்கும் அடிப்படையிலேயே, சதுர அடிக்கு இத்தனை ரூபாய் என்று மிகக்குறைந்த வாடகை நிர்ணயிக்கப்பட வேண்டும்.
விலைவாசி உயர்வு, வேலையில்லாத் திண்டாட்டம், குறைந்த செலவில் தரமான பள்ளிக்கூடங்களில் மாணவர்களைச் சேர்க்க முடியாத நிலைமை, கட்டுபடியாகும் வாடகைக்குக்கூட வீடு கிடைக்காத அவலம் எல்லாம் மக்களை நரகத்தில் தள்ளி வருகின்றன. அடிப்படையான இந்தப் பிரச்னைகளுக்குத் தீர்வு காணாமல் இலவச கலர் டி.வி., சமையல் எரிவாயு, பிரஷர் குக்கர் என்ற இலவசங்களைத் தருவது நல்ல நிர்வாகத்துக்கு அழகல்ல.
நன்றி :தினமணி
Subscribe to:
Posts (Atom)
